فایل ورد تاثير تمرين تناوبي بر ظرفيت اکسيداتيو و گليکوليتيک عضلات اسکلتي موش هاي صحرايي نر پير و جوان

لینک دانلود

 فایل ورد تاثير تمرين تناوبي بر ظرفيت اکسيداتيو و گليکوليتيک عضلات اسکلتي موش هاي صحرايي نر پير و جوان دارای 17 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد تاثير تمرين تناوبي بر ظرفيت اکسيداتيو و گليکوليتيک عضلات اسکلتي موش هاي صحرايي نر پير و جوان  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي فایل ورد تاثير تمرين تناوبي بر ظرفيت اکسيداتيو و گليکوليتيک عضلات اسکلتي موش هاي صحرايي نر پير و جوان،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن فایل ورد تاثير تمرين تناوبي بر ظرفيت اکسيداتيو و گليکوليتيک عضلات اسکلتي موش هاي صحرايي نر پير و جوان :




نام کنفرانس، همایش یا نشریه : مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد

تعداد صفحات :17

مقدمه: هر نوع پروتکل تمرینی آثار خاصی بر فیزیولوژی بدن دارد. با توجه به هدف از برنامه تمرینی و شرایط گروه های تحت تمرین لازم است برنامه خاصی در نظر گرفته شود. لذا، هدف از مطالعه حاضر، بررسی فایل ورد تاثير تمرين تناوبي بر ظرفيت اکسيداتيو و گليکوليتيک عضلات اسکلتي موش هاي صحرايي نر پير و جوان است.روش بررسی: تعداد 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در دو گروه سنی پیر (میانگین سن و وزن به ترتیب 27 ماه و 31±389 گرم) و جوان (میانگین سن و وزن به ترتیب 3 ماه و 13±224 گرم) تهیه شده و به طور تصادفی به دو گروه شاهد (n=10) و تجربی (n=10) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل، 4 دقیقه دویدن و 2 دقیقه استراحت فعال در 10 وهله تمرینی بود. سرعت دویدن در طول پروتکل به صورت فزاینده از 18 به 30 متر در دقیقه افزایش یافت. برنامه تمرینی هر جلسه به مدت 60 دقیقه، 6 روز در هفته و به مدت 8 هفته انجام شد. موش ها 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی بیهوش شده و عضلات نعلی (SOL) و بازکننده طویل انگشتان پا (EDL) خارج گردید. و فعالیت آنزیم های سیترات سنتاز (CS) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با آزمون های تحلیل واریانس یک طرفه و تعقیبی توکی انجام شد.نتایج: فعالیت آنزیم CS در گروه تجربی در عضله EDL و SOL در هر دو گروه سنی افزایش معنی داری داشت (p<0.05). همچنین اگر چه فعالیت LDH عضله EDL و SOL در گروه پیر تجربی نسبت به گروه پیر شاهد افزایش داشت، ولی این افزایش از نظر آماری معنی دار نبود. با این حال، فعالیت LDH در هر دو عضله EDL و SOL درگروه جوان تجربی افزایش معنی داری داشت (p<0.05).نتیجه گیری: زمانی که هدف ما افزایش هم زمان ظرفیت اکسیداتیو و گلیکولیتیک است، پروتکل تمرینی اجرا شده در این مطالعه می تواند در سالمندی و جوانی مفید و سودمند باشد.
كلید واژه: تمرین تناوبی، لاکتات دهیدروژناز، سیترات سنتاز، اکسیداتیو، گلیکولیتیک

توضیحات بیشتر